آسمانى را و صدقم بكلام جدم ابراهيم خليل و به‌درستى كه او بناكننده بيت الحرام بود پروردگارا به حق آن كسى كه اين خانه را بنا كرد و به حق اين مولودى كه در رحم من است كه اين ولادت و وضع حمل مرا آسان گردان يزيد بن قعنب گفت ديدم ديوار خانه شكافته شد و فاطمه بنت اسد داخل گرديد و از چشم ما غائب شد پس ديدم ديوار بهم چسبيده شد و قفل آن از براى ما بازنگشت دانستيم كه اين امر پروردگار است پس روز چهارم بيرون آمد و بدست او جناب امير المؤمنين عليه السّلام بود و فاطمه گفت خداوند متعال مرا تفضيل داد بر گذشتگان از زنان از آنكه آسيه دختر مزاحم خدا را پرستش كرد به پنهانى در موضعى كه دوست نداشت خداوند عبادت كرده بشود مگر از روى اضطرار و مريم دختر عمران نخل خشك شده را بدست خود حركت داد تا از آن خرماى رسيده چيده تناول نمود و من داخل شدم در خانهء خداوند متعال و خوردم از ميوه‌هاى بهشتى و چون خواستم بيرون آيم هاتفى فرياد كرد كه اين مولود را على نام بگذار كه خداوند على اعلى فرموده من اسم او را از اسم خود مشتق نمودم و بادب خود او را مؤدب كردم و او را بغامض علم خود آگاه ساختم و او است كه بتها را مىشكند در خانه من و اوست كه بر بام خانهء من اذان خواهد گفت و اوست كه خانهء مرا از لوث كفر پاك خواهد كرد و مرا تقديس مىكند فطوبى لمن احبه و اطاعه و ويل لمن ابغضه و عصاه و لنعم ما قيل ولدته فى حرم الاله امه * و البيت حيث فنائه و المسجد بيضاء طاهرة الثياب كريمة * طابت و طاب وليدها و المولد فى ليلة غابت نحوس نجومها * و بدت مع القمر المنير الاسعد مألف فى خرق القوابل مثله * الا ابن آمنة النبى محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم